ปฐม ภาค ๑ : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 298 / 5

ประโยค๒ - พระธรรมปฐูฏักจาแปล ภาค ๑ - หน้าที่ 220 ไปกับดวงนั้นนั้นแล ย่อมผ้าสกุที่กุฏิวางนุ่มแล้ว. แม้กุฏิวาง พาจางกลับไปให้ปลดลงพระเถระ ให้นาคเดียง ใฉ้นาล เรียนว่า "ท่านผู้เจริญ ขอนางจงนอนเตียงนี้เถอะ

เนื้อหานี้พูดถึงการพิจารณาภิกษุและการนิมนต์พระเถระในวัน morgen การอธิบายถึงกิจกรรมการบิณฑบาตในวิหาร การสำคัญของการเข้าร่วมกิจกรรมรวมถึงความเต็มใจของพระเถระในการมอบความสำคัญให้กับกุฏิวาง และการมีปฏิสัม

ประโยค_ พระอิฐมปทุตุภัณฑ์แปล ภาค ๑ - หน้าาที่ 221 "ผู้มีอายุ อย่าได้พูดถึงเลย ภูมิคุ้มภูคของท่าน เข้าสู่ช่อง น้อย ในเวลาที่ท่านออกไปเมื่อลาว ก้าวลงสู่ความหลับ เมื่อ ข้าพเจ้า ท่านเสียงจากวิหารดีดี เสีย

เนื้อหาพูดถึงการหลับในชั่วขณะและการแสดงความเคารพต่อพระภิกษุที่ออกไปในช่วงเวลานั้น โดยระบุว่าความสงบในวัดและเสียงต่าง ๆ ที่มีอยู่ ส่งผลให้ผู้คนไม่รู้สึกถึงสิ่งรอบตัว ในบทนี้ยังแสดงถึงความสำคัญของการทำบ

ประโยค - พระอัมพ์ทัศจรoke แปล ภาค ๑ - หน้าที่ 222 บนที่นอนที่เดียว ไม่ปรารถนาเพื่ออุรโภคภัณฑ์, เคยกินแต่สรีระ วิลัยะของท่านเท่านั้น มารดาบิดา เลี้ยงการกินไว้ ด้วยสำคัญว่า "เด็กไม่รู้เพราะยังอ่อน จึงท

บทความนี้กล่าวถึงการเลี้ยงดูและการตัดสินใจของพ่อแม่ที่มีต่อเด็ก โดยเฉพาะในกรณีที่เด็กไม่ต้องการความสุขจากอาหารและการใช้ชีวิตในสังคม พ่อแม่มักจะคิดว่าเด็กไม่เหมาะสมสำหรับบางสิ่ง แต่เด็กกลับมีความต้องกา

ประโยค- พระธัมมปทักษ์ฉบับแปล ภาค ๑ หน้าที่ 223 อาหารที่ไหน ? " เขาตอบว่า "ได้ในที่นี้นั่นเอง." แม้ในวันที่ ๒ ที่ ๓ ๔ ๕ เขาถูกพวกอาชีวากนั้น กล่าวอยู่แม้มาก อย่างนั้น ก็ยังกล่าวว่า "ข้าพเจ้าอยู่ในที่

เนื้อหาพูดถึงเรื่องราวที่เกี่ยวข้องกับอาหารว่าแต่ละคนสามารถหามาได้ที่ไหน และการอยู่กับที่อาชีวาโดยไม่ต้องเข้าไปในบ้านของผู้อื่น การเข้าใจเกี่ยวกับประเด็นความเสื่อมเกียรติของอาชีวาเป็นเรื่องสำคัญ นอกจา

ประโยค - พระอธิการะ - พระธั่มปภัคฎอาแปล ภาค ๑ - หน้าที่ 224 เพราะเหตุไร พระผู้เป็นเจ้า จึงยืนอําปาก ?" อาจิอวฺ (เพราะ?) เรามีลมเป็นภักษา อาหารอย่างอื่นของเรา ไม่มี. มหาชน. เมื่อเช่นนั้น เพราะเหตุไร

เนื้อหาเกี่ยวกับการตอบคำถามว่าเพราะเหตุใดพระผู้เป็นเจ้าจึงมีลักษณะเฉพาะ ในบทนี้มีการอภิปรายเกี่ยวกับความสำคัญของการมีอาหารและการทำความเข้าใจในสิ่งที่บางคนอาจไม่เคยเห็น อาจิอวฺแสดงถึงความประสงค์ที่ไม่ช

ประโยค๒ - พระอิทธิมาทัตยูกแปล ภาค ๑ - หน้าที่ 225 หญิงคำแล้ว ส่งไป ด้วยคำว่า "พวกท่านจงไปเกิด, เท่านี้พอจะ เพื่อประโยชน์ เพื่อความสุข แก่ท่านทั้งหลาย." อาชิวานั้น เป็นคน เปลือยกายอุทุ ถอดผม นอนบนแผ่นด

เนื้อหาพูดถึงพระพุทธเจ้าที่ตรวจดูสัตว์ทั่วโลกในเวลาใกล้รุ่งและการพิจารณาอุปนิสัยของพวกเขาเพื่อให้สามารถนำไปสู่ความสุข เมื่อพระพุทธเจ้าตัดสินใจที่จะเยี่ยมชมสำนักของชมพุทธชีวาเพื่อเสริมสร้างความสุขให้กั

ประโยค - พระธัมม์ทัณฑ์ฉบับแปล ภาค ๑ หน้าที่ 226 บนหินคด น่าเกลียด เป็นที่อาภากูจะปลาสะวะ เคราะห์หมองด้วย ไม้ชำระฟัน พวกเราควรให้ฝันด" ดังนี้แล้ว จึงยังฝันให้ตก ครู่เดียวกันนั้น ด้วยอาณุภาพของตน. หินค

ในบทนี้ พระศาสดาได้เสด็จไปพบชมพูทและขอที่อยู่สำหรับพระองค์เพื่อพักผ่อน ชมพูทสงสัยเกี่ยวกับความเป็นบรรพพิชิตของพระศาสดาและถามเกี่ยวกับสิ่งที่ใช้ในการบูชาที่เกี่ยวข้องกับพระองค์ ความสนทนานี้แสดงให้เห็นถ

ประโยค – พระอิฐมปทุมฉะทุถกฉบับแปล ภาค ๑ หน้า 227 พระศาสดา. น้ำเต้าเป็นต้นนั้น ของเรามีอยู่, แต่กลัอยเอาเป็นแผนก ๆ เที่ยวไปลำบาก เพราะฉะนั้น เราจึงเก็บไว้ภายในเท่านั้นที่เที่ยวไป. อาชิกชนนโกรธว่า ”ท่าน

ในบทนี้ พระศาสดาได้พูดคุยกับอาชีวกเกี่ยวกับน้ำเต้าและการเก็บรักษาไว้ ภายใต้การสนทนา ชมพูฑะได้ให้ข้อมูลเกี่ยวกับที่อยู่ที่ไม่มีใครอยู่และหลังจากนั้นพระศาสดาได้ทรงอธิษฐานในที่นั้น ซึ่งทำให้เกิดแสงสว่างจ

ประโยค- พระธรรมปุณทุติฤษฎาแปล ภาค ๑ หน้าที่ 228 ใครหนอเเล ? ดังนี้แล้ว จึงไปสำนักพระสวดาแต่งซ้ำๆ กระทำ ปฏิสันถารแล้ว ยิน ณ ที่ควรส่วนหนึ่ง ทูลถามพระสวดาว่า "มหาสมะใคร ยังทิ้งทั้ง ๔ ให้ส่งมาสำนักของท่า

บทสนทนาระหว่างพระสวดาและชมพูเงที่กล่าวถึงท้าวมหาราชทั้ง ๔ และท้าวสักเทวราชที่มาเพื่อบำรุงพระสวดา พระสวดาแสดงถึงความเหนือกว่าทั้งหมดในฐานะที่เป็นพระราช ซึ่งสะท้อนถึงลำดับชั้นและบทบาทสำคัญในพุทธศาสนา สื

ประโยค- พระอธิการ: พระธรรมปฏิรูปแปล ภาค ๑ หน้า 229 มหาพรหม อาศัยใจใด ผู้นั้นแหละ เป็นหัวมหาพรหม ชำพุทธ: ก็นั่นเป็นผู้ยอดเยี่ยมแม้ว่าหามาพรหมหรือ ? พระศาสดา. เออ ชำพุทธ, เราเองเป็นพรหมยัง แม้ว่าพรหม ชำ

การสนทนาระหว่างพระอธิการและชำพุทธนี้นำเสนอแนวคิดเกี่ยวกับการบำรุงและความเป็นพรหม ที่พระศาสดาได้ไตร่ตรองถึงความสำคัญของผู้ที่มีจิตใจดี มีความจริงจังในการบำเพ็ญกุศล แม้พวกเขาจะมีสถานะที่แตกต่างกัน ในส่ว

ประโยค - พระธัมม์ปิฏกฉบับแปล ภาค ๑ หน้า 230 ดังนี้นั้น พระศาสดา ได้ทรงโยนผ้าสกุลสำหรับอาบน้ำให้เขา เขานุ่มผ้าขั้นแล้ว ถวายบังคมพระศาสดา นั่ง ณ ที่ควรส่วนข้างหนึ่ง ฝ่ายพระศาสดา ตรัสอนุญฺญา พิธีกรรมแก่อ

ในบทความนี้กล่าวถึงช่วงเวลาที่พระศาสดาได้ทรงประทานพระผ้าสำหรับอาบน้ำแก่ผู้ที่กำลังจะอุปสมบท โดยมีการถวายบังคมและนั่งในที่เหมาะสม พระศาสดาได้อนุญาตให้มีพิธีกรรมในการบรรลุพระอรหัตกรรม ซึ่งผู้ที่ได้พระอร

ประโยค - พระธรรมปัทถุฉันแปล ภาค ๑ - หน้า 231 "ถ้าพระสมณโคดม พึงเป็นใหญ่ ชัมพุทะนี้ พังไปสำนักของพระสมณโคดม แต่เพราะความที่ชัมพุทะวิเหลเป็นใหญ่ พระสมณโคดมจึงสั่งสมาสำบักชัมพุทะวิเหลนี้" พระศาสดา ทรงท

ในบทที่ 231 ของพระธรรมปัทถุฉันกล่าวถึงการพูดจาของพระสมณโคดมที่ให้น้ำหนักต่อบทบาทของชัมพุทะและความสำคัญในหมู่มหาชน โดยย้ำถึงคำสั่งสอนที่สร้างความสงสัยและการเข้าใจในพระธรรม ที่ชัมพุทะได้เผยแพร่ไปยังมหาช

ประโยค - พระธรรมปทุฏฐกถา ภาค ๑ หน้า ๑๓๓ พระศาสดา ตรัสอธิบายไว้ดังนี้ว่า "ผลแห่งส่วนหนึ่งๆ จาก ส่วนที่ ๑๖ ซึ่งทำส่วนหนึ่งๆ จาก ๑๖ ส่วนดังนั้น ให้เป็น ๑๖ ส่วน อีกนั้นแล ยังมากกว่าาการประพฤติดบของชนพลนั

ประโยค - พระธรรมปิฎกฉบับแปล ภาค ๑ - หน้าที่ 234 ๑๒. เรื่องอภัยโทษ [๒๕] [ข้อความเบื้องต้น] พระศาดา เมื่อประทับอยู่ในพระบวรราชน ทรงปรารถนาหิริโอตตัปปะ ตนใดคนหนึ่ง ตรีสรรธรรมเท่านี้ว่า "น หิ ปาป กาม ฏิ ม

ในการกล่าวถึงเรื่องอภัยโทษ พระมหาโมคลัลลานเถระและพระลักษณะเถระมีการสนทนาเกี่ยวกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในกรุงราชคฤห์ โดยพระมหาโมคลัลลานะได้แสดงการยิ้มแหยซึ่งเกี่ยวข้องกับวิสาขาปัญหา ในที่จะไปสำนักพระผู้

ประโยค- พระธัมมปาทิจฉาแปล ภาค ๑ หน้า ที่ 236 ดังนี้แล้ว จึงกล่าวว่า “ท่านผู้เฒ่าเจ้า ในกลาลแห่งพระพุทธเจ้า พระนามว่ากัสสป พวกภิญญามากรุป เข้าไปสู่บ้านเพื่ออินทบท. พวกมนุษย์ เห็นพระเณรทั้งหลายแล้ว รักใ

เนื้อเรื่องนี้กล่าวถึงความสัมพันธ์ระหว่างพระเณรและมนุษย์ในกลาลแห่งพระพุทธเจ้า โดยมีการบรรยายถึงการถวายอาหารและการรับบารมีจากพระเณร รวมถึงเรื่องราวเกี่ยวกับกรรมและผลกรรมที่เกี่ยวข้องกับความเชื่อในประวั

ประโยค - พระอุปปปิทฺุฏิฏฺฐา ภาค ๑ หน้าที่ 237 ไปเพื่อสิ่งมิใช่ประโยชน์ถือเป็นกุศลแก่มนุษย์นั้น" ก็ในตำที่พระมหาโมคคัลลานะเห็นแล้วนั้นแลองพระศาสดาจงเป็นพยานของท่าน ตรัสเรื่อง ๒๐ เรื่อง แม้ในคำบอกกล่าวแ

บทนี้พูดถึงพระอุปปปิทฺุฏิฏฺฐาโดยเฉพาะเรื่องราวที่เกี่ยวข้องกับพระปิ่นกุพุทธเจ้าและบูรพกรรมของท่าน ชาวเมืองศรีอยุธยาที่สร้างบรรณฑศาลาเพื่อพระปิ่นกุพุทธเจ้า แต่เมื่อประชาชนเหยียบย่ำบรรณฑศาลานั้น ชาวนาก็

ประโยค - พระธรรมปาทุฎฐพลแปล ภาค ๑ หน้าที่ 238 ถูกไฟไหม้ จึงกล่าวว่า "พระผู้เป็นเจ้าของพวกเรา ไป ณ ที่ไหนหนอเเละ?" แม้ว่าวานนั้น ก็เห็นกับด้ามชนนเหมือนกัน ยืนอยู่ในท่ามกลางแห่งหมู่ชน พูดอย่างนี้ว่า "ข

บทเรียนจากพระธรรมปาทุฎฐพลแสดงให้เห็นถึงการตระหนักถึงผลกรรมและการเปรียบเทียบด้วยการพูดถึงไฟและบาปกรรมที่ตามเผาคนพาล เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในหมู่ชนได้นำไปสู่การกลับมาทบทวนชีวิตและการกระทำของตนเอง ดังนั้น

ประโยค - พระอัยม์ทัณฑ์ฉบับแปล ภาค ๓ - หน้าที่ 240 มีรากเป็นต้น ในอัตรภาพที่ ๒ หรือที่ ๓ ในกลางเทศนา ชนเป็นอันมากบรรลุรัศมีผลทั้งหลายมีโสดา-ปัตติผลเป็นต้น ดังนี้แล. เรื่องอภัยร จบ.

ประโยค - พระบรมปฏิทัศถูกแปล ภาค ๑ - หน้าที่ 242 "ค้อนเหล็ก ๖ หมื่น บรรจุแล้วโดยประการ ทั้งปวง ย่อมตกไปบนนิสัยของเจ้า ต่อกระหม้อม อยู่เสมอ." [พระศาสดาทรงรับรองว่าเปรตมิมี] พระศาสดา ทรงสถิตถอยคำของพระเ

ในบทนี้พระศาสดาได้ตรัสถึงบูรพกรรมของเปรตและประวัติศาสตร์ที่เกี่ยวข้อง โดยมีการพูดถึงเหตุการณ์ในกรุงพานสี พร้อมอธิบายถึงการสนทนาระหว่างเด็กชาวบ้านและบูรพเปลื้องที่มีทักษะในการแสดงศิลปะ ซึ่งเป็นการสื่อถ

ประโยค - พระปรัชญาปั๊ดจิวาแปล ภาค ๑ - หน้าที่ 243 ระหว่างย่านไทรแล้ว ก็หนี้ไป เมื่อพระราชเสด็จเข้าไปสู่โคนต้นไม้ ในเวลาที่แท้จริง งามของช่องสองต้องพระสิริรัศมิ ว่า "นี่อะไรแน่?" ทรงตรวจดูในมือบน ทอดพร

ในเนื้อหานี้ พระราชาเสด็จเข้าไปยังโคนต้นไม้และสงสัยเกี่ยวกับสิ่งที่เห็นในมือของปูโรทิต เมื่อถามว่ากรรมของใคร พระราชาได้ทราบว่ามีบุตรเกี่ยวข้อง หลังจากนั้นพระราชาได้โปรดให้ผู้คนมานั่งร่วมสนทนากับปูโรทิ